Polski English Russian Chinese

Historyczny Jedwabny Szlak

Wyprawa Nowy Jedwabny Szlak 2017/2018

Kilka słów o starożytnym szlaku.

facebbok google plus twitter pinterest youtube vimeo

Jedwabny Szlak wspólnym dziedzictwem kulturowym

Jedwabny Szlak to wykorzystywany między III wiekiem p. n. e. a połową XVII wieku naszej ery, "wielki projekt gospodarczy", jakim był legendarny system karawanowych dróg handlowych. Łączył on Chiny z Konstantynopolem i Europą i na całej długości ponad 7000 km promował wymianę ekonomiczną, polityczną i kulturową, stając się swoistym wstępem do współczesnego systemu globalnej gospodarki. Istniały 2 podstawowe drogi łączące Wschód i Zachód: szlak południowy – od północnych Chin poprzez Azję Środkową do Północnych Indii i na Bliski Wschód oraz szlak północny – od północnych Chin poprzez Pamir i okolice Jeziora Aralskiego do Dolnej Wołgi i basenu Morza Czarnego. Z biegiem czasu pojawiało się coraz więcej odgałęzień i sieć komunikacyjna stawała się coraz gęstsza.

Do Europy poza jedwabiem wysyłano herbatę, wyroby ceramiczne, skóry, lustra, przyprawy, czy też naturalne barwniki lub kosmetyki. Karawany wracały na Wschód z szerokim asortymentem towarów: złotem i srebrem, tekstyliami, kamieniami szlachetnymi, bursztynami, lnem, winem, czy roślinami uprawnymi. Powstawały bazary, punkty przeładunkowe, systemy stabilnych rozliczeń pieniężnych, karawanseraje, zajazdy dla kupców spełniające funkcje hoteli i pomieszczeń magazynowych. Przy obsłudze karawan handlowych pracowali tłumacze, wymieniacze pieniędzy, poganiacze wielbłądów, ochroniarze karawan, inkasenci podatkowi, a nawet prostytutki. Handel na trasie, której pokonanie zajmowało zazwyczaj kilka lat, niósł przecież wysokie ryzyko. Wielu kupców ginęło po drodze od chorób, napadów rabusiów i samowoli władców. Zapłatą dla śmiałków była natomiast bardzo wysoka zyskowność.

Starożytna droga, którą wędrowali dawni kupcy, była niezwykłym fenomenem w procesie tworzenia się naszej cywilizacji, wspólnym dorobkiem społeczeństw starożytności i średniowiecza, wpływającym na dalszy kształt życia ludzkości w wielu istotnych aspektach.

Jedwabny Szlak, który przez 17 wieków spajał i wiązał kulturowo społeczeństwa Azji i Europy, stanowił fascynujący element przepływu idei, wierzeń i innowacji technologicznych, przemian kulturowych i cywilizacyjnych. Odegrał olbrzymią rolę w rozwoju nauk geograficznych. Europejczycy i Chińczycy dowiedzieli się o swoim wzajemnym istnieniu, a w końcu XIII w. kupcy europejscy i misjonarze, wśród nich uważany za jednego z największych podróżników Marko Polo, po raz pierwszy opisali szerzej odległe kraje w książkach cieszących się w Europie ogromnym zainteresowaniem. Warto przypomnieć, że jeszcze przed Marko Polo, w latach 1245-1247 na zlecenie papieża Innocentego IV z misją ewangelizacyjną do stolicy Mongołów w Karakorum udał się m.in. pochodzący z Polski franciszkanin Benedykt Polak. W XVI w doszło do upadku Szlaku Jedwabnego. Przyczyna tkwiła w rozwoju morskiej floty handlowej, dzięki której handel morski stał się bardziej atrakcyjny od niebezpiecznych lądowych szlaków karawanowych.

Na Jedwabnym Szlaku

Jedwabny Szlak stał się swoistym fenomenem na tle historii. Pomysł powstały z praktycznych zapotrzebowań, prosty w swoim założeniu, z perspektywy czasu okazał się mieć ogromny wpływ na rozwój cywilizacji i interakcji kultur. Wraz z biegiem historii przypisywane mu były, i wciąż są, coraz to nowsze ideologie i znaczenia znajdujące odzwierciedlenie i odniesienie do punktu widzenia patrzącego w danym okresie historii. Niesamowita sieć dróg pobudzająca od dawna wyobraźnię nie tylko pisarzy ale i zwykłych ludzi, barwnymi kulturami, przygodami i odległymi krajami. Można powiedzieć, że Jedwabny Szlak stał się symbolem, który wszystkie kultury jakie dotknął mogą wspólnie dzielić, a dzięki swemu bogactwu historycznemu każdy może interpretować ten symbol pod siebie nie odbiegając od jego ogólnego znaczenia i pierwotnego założenia: szlaku, poszeżającego możliwości - drogi, która łączy.